Stanisław Lem [15]
Na półki poszedł również scenariusz według Lemowego Pamiętnika znalezionego w wannie. Pisarz stał się niejako czarnym prorokiem wszelkich filmowych wizji swoich powieści. „Kiedy ostatnio, parę lat temu, wyraziłem zgodę na produkcję w telewizji niemieckiej widowiska, opartego na Wyprawie Profesora Tarantogi, wówczas zażądałem bardzo wysokiego honorarium. Było ono tak ogromne, iż oni protestowali, wyjaśniając mi. że nie ma w ogóle takiej stawki. Odpowiedziałem im wtedy, że to nie jest żadna stawka, tylko nawiązka za ból, bo wiedziałem, że potwornie to sknocą". Ostatnią adaptację Śledztwa (1997) na potrzeby teatru Stanisław Lem zaakceptował bez większych zastrzeżeń. Może dlatego, że zarówno reżyser (Waldemar Krzystek) jak i autor adaptacji (Andrzej Zawada) starali się jak najmniej „poprawiać" autora, nie odchodząc w ten sposób od oryginału. Obydwaj twórcy otrzymali za to przedstawienie nagrodę ministra kultury i sztuki w dziedzinie twórczości teatralnej i filmowej. Stanisław Lem zgromadził na swoim koncie wiele prestiżowych nagród, między innymi nagrodę literacką miasta Krakowa (1957), Miesięcznika Literackiego (1971), ministra kultury i sztuki II stopnia (1965), i I stopnia (1973), oraz nagrodę państwową I stopnia (1976). W 1971 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Ogromnym wyróżnieniem dla pisarza było nadanie mu honorowego tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1998). Lem od 1972 roku jest członkiem Komisji PAN „Polska 2000", a także członkiem stowarzyszeń amerykańskich: Science Fiction Research Association i Science Fiction Writers of America. Nadal mieszka i pracuje w Krakowie, nie znosi twórczości Samuela Becketta i niezmiennie uwielbia malarstwo Boscha. Jego pojawienie się w literaturze na zawsze zmieniło oblicze światowej fantastyki. Ale mimo to Lem powiada: „Nigdy nie przyszło mi do głowy, że pojawiłem się na ziemi, aby zbawić ten gatunek"..